Vergi uyumu, kamu gelirlerinin sürdürülebilirliği açısından kritik öneme sahip olmakla birlikte yalnızca denetim ve ceza mekanizmalarıyla açıklanamayacak çok boyutlu bir olgudur. Bu çalışma, vergi uyumunu davranışsal mikro iktisat perspektifinden ele alarak klasik caydırıcılık yaklaşımı ile gönüllü uyum temelli davranışsal yaklaşımı karşılaştırmalı biçimde incelemektedir. Sınırlı rasyonalite, sosyal normlar, adalet algısı, vergi ahlakı ve kurumsal güven gibi faktörlerin mükellef davranışı üzerindeki etkileri analiz edilmiştir. Literatür bulguları, bireylerin yalnızca yaptırım tehdidiyle değil, içsel motivasyon ve toplumsal aidiyet duygusuyla da vergi ödeme eğilimi gösterebildiğini ortaya koymaktadır. Türkiye bağlamında ise vergi politikalarının ağırlıklı olarak caydırıcılık temelli tasarlandığı, gönüllü uyumu güçlendiren davranışsal araçların sınırlı kaldığı değerlendirilmektedir. Sonuç olarak, kalıcı ve sürdürülebilir vergi uyumu için adalet algısını, güveni ve sosyal normları güçlendiren davranışsal politika araçlarının geliştirilmesi gerektiği sonucuna ulaşılmıştır. Anahtar Kelimeler: Vergi Uyumu, Davranışsal İktisat, Vergi Ahlakı; Adalet Algısı, Gönüllü Uyum. JEL Sınıflandırma Kodları: H26, D91, D81, H21.