Bu çalışma, Türkiye’de 1992 yılından itibaren uygulanan matrah artırımı düzenlemelerini kapsamlı bir şekilde incelemekte ve değerlendirmektedir. Matrah artırımı, mükelleflerin geçmiş dönemlere ilişkin beyan ettikleri matrahlarını belirli oranlarda artırmaları karşılığında vergi incelemesinden muaf tutulmaları esasına dayanan bir uygulamadır. Çalışmada, 3787, 4811, 6111, 6736, 7143, 7326 ve 7440 sayılı kanunlarla yürürlüğe konulan matrah artırımı uygulamaları detaylı olarak ele alınmış, bu uygulamaların hukuki temelleri, ekonomik gerekçeleri, avantaj ve dezavantajları karşılaştırmalı olarak değerlendirilmiştir. Yapılan değerlendirmede, matrah artırımı uygulamalarının zaman içinde kapsamının genişlediğini, uygulama sıklığının arttığını ve bu durumun mükelleflerde “beklenti oluşturma” etkisi yarattığı tespit edilmiştir. Çalışma, matrah artırımı uygulamalarının vergi adaleti, eşitlik ve vergiye gönüllü uyum ilkeleri açısından değerlendirilmesini sağlamakta ve politika yapıcılara öneriler sunmaktadır. Anahtar Kelimeler: Matrah artırımı, Vergi Affı, Mali Sürdürülebilirlik, Vergiye Gönüllü Uyum. JEL Sınıflandırma Kodları: K34, H3.