Genel anlamda transfer fiyatlandýrmasý, iliþkili kiþiler arasýnda gerçekleþen iþlemlerin fiyatlandýrýlmasý olarak tanýmlanmaktadýr. Bu taným, yerel iliþkili firmalar ve çok uluslu iþletmelerin baðlý grup firmalarý arasýnda gerçekleþtirilen mal, hizmet veya hak devri gibi iþlemler için uygulama fiyatlarýný kapsamaktadýr. Transfer fiyatlandýrmasýna yönelik hukuki düzenlemeler ise iliþkili kiþiler arasýndaki iþlemlerin emsallere uygun bedel üzerinden gerçekleþtirilmesini saðlamayý amaçlamaktadýr. Türkiye’de transfer fiyatlandýrmasý uygulamalarýna yönelik temel düzenleme 5520 sayýlý Kurumlar Vergisi Kanunu’nun 13. maddesinde yer almaktadýr. Türk Vergi Hukuku’ndaki mevcut transfer fiyatlandýrmasý düzenlemeleri mükelleflere ticari organizasyon ve fiyatlama konusunda serbestlik tanýmakla birlikte, emsal bedel kavramý ile bu serbestliðin sýnýrlarýný çizmektedir. Bu sýnýrlar yalnýzca emsal bedelin sayýsal olarak tespiti ile sýnýrlý olmayýp, ilk olarak iþlemin ekonomik gerçekliðinin ortaya konmasý ardýndan uygun transfer fiyatlandýrma yöntemin seçilmesi ve belgelendirme süreçlerinden oluþan çok aþamalý bir deðerlendirme mekanizmasýný içermektedir. Bu çalýþma, transfer fiyatlandýrmasýnda vergi planlamasýnýn sýnýrlarýnýn nasýl belirlenmesi gerektiðini Türkiye açýsýndan ele almaktadýr. Anahtar Kelimeler: Transfer Fiyatlandýrmasý, Emsallere Uygun Bedel, Vergi Planlamasý, Agresif Vergi Planlamasý JEL Sýnýflandýrma Kodlarý: H26, H29, K34