Dijital ekonominin gelişmesiyle birlikte mal ve hizmet bedellerinin önceden tahsil edilmesi yaygınlaşmış; buna paralel olarak iptal, cayma ve sözleşmenin sona ermesi nedeniyle ortaya çıkan iade yükümlülüklerinin ekonomik büyüklüğü önemli seviyelere ulaşmıştır. Özellikle e-ticaret, turizm, havayolu taşımacılığı ve dijital platform sektörlerinde müşteri iadelerinin sistematik şekilde geciktirilmesi, işletmeler tarafından önemli ölçüde sıfır maliyetli finansman avantajı elde edilmesi sonucunu doğurmaktadır. Mevcut vergi mevzuatında; ortaklardan sağlanan finansman, ilişkili kişi işlemleri veya örtülü sermaye kapsamında çeşitli vergi güvenlik müesseseleri bulunmasına rağmen, müşteri fonları yoluyla sağlanan finansman avantajına yönelik açık bir düzenleme yer almamaktadır. Bu çalışmada söz konusu hukuki boşluk; Vergi Usul Kanunu’nun 3/B maddesinde yer alan ekonomik yaklaşım ilkesi, vergisel tarafsızlık, Anayasa’nın mali güç ve eşitlik ilkeleri ile OECD BEPS/Pillar 2 vergi politikaları çerçevesinde incelenmiştir. Çalışmanın sonucunda, mevcut sistemdeki yasal boşluğu doldurmak amacıyla Kurumlar Vergisi Kanunu’na eklenebilecek yeni bir vergi güvenlik müessesesi (KVK Ek Madde 1) önerilmiştir. Anahtar Kelimeler: Müşteri Finansmanı, Müşteri Fonları, Ekonomik Yaklaşım İlkesi, Vergisel Tarafsızlık, Örtülü Sermaye, Transfer Fiyatlandırması, BEPS. JEL Sınıflandırma Kodları: H25, K34, L81, F38.