Kamu hizmetlerinin finansmanında kullanılmak üzere tahsil edilen vergiler, her ülkenin vergi sistemi ve yapısına uygun bir şekilde tasarlanmaktadır. Bu tasarımda dolaylı ve dolaysız vergilerin ağırlığı, uygulanan vergi politikalarının seçimi ve hükümetlerin hangi tür vergileri kullanmayı tercih ettiğine göre farklı şekillerde gelişmektedir. Özel İletişim Vergisi (ÖİV) dolaylı vergiler içerisinde yer alan, bütçe gelirleri içerisindeki payı fazla olmamasına rağmen, vergi mükellefleri üzerinde ciddi bir vergi baskısı oluşturan tüketim vergilerinden biridir. Günümüz dijital çağında, bilgi ve iletişim teknolojileri ile dijitalleşmenin her alanda teşvik edilmeye çalışıldığı yeni düzende bu verginin gerekliliği bile sorgulanmalı iken; ilgili vergi oranının salgın döneminde %33 oranında artırılması birçok açıdan sakıncalıdır. Bu doğrultuda çalışmanın amacı, dijital çağın hayatın her alanını hızla dönüştürdüğü yeni dönemde, iletişim üzerinden alınan vergilerin yerini tartışmaktır. Çalışmanın ilk bölümlerinde, konu özelinde kavramsal ve hukukî bilgiler yer almaktadır. Devamında dijital çağda ÖİV’nin yeri ve konumu “tekrar” araştırılmakta ve yıllar itibariyle verginin tahsilat durumu ve diğer istatistikler açısından ilgili konu değerlendirilmektedir. Anahtar Kelimeler: Dijitalleşme, Dijital Çağ, Özel İletişim Vergisi JEL Sınıflandırma Kodları: H20, H21, H29

Abonelik veya Satın Alma Gerekiyor!

Bu makalenin devamını okuyabilmek için giriş yapmanız, satın almanız veya abone olmanız gerekmektedir.

VergiRaporu Yazar Fotoğrafı

Mustafa MIYNAT* - Esra KESKİN** * Prof. Dr., Manisa Celal Bayar Üniversitesi-** Arş. Gör., Manisa Celal Bayar Üniversitesi

Makale hakkında yorum yapmak isterseniz alt kısımdaki yorum alanını kullanınız.




  • Kamu hizmetlerinin finansmanında kullanılmak üzere tahsil edilen vergiler, her ülkenin vergi sistemi ve yapısına uygun bir şekilde tasarlanmaktadır. Bu tasarımda dolaylı ve dolaysız vergilerin ağırlığı, uygulanan vergi politikalarının seçimi ve hükümetlerin hangi tür vergileri kullanmayı tercih ettiğine göre farklı şekillerde gelişmektedir. Özel İletişim Vergisi (ÖİV) dolaylı vergiler içerisinde yer alan, bütçe gelirleri içerisindeki payı fazla olmamasına rağmen, vergi mükellefleri üzerinde ciddi bir vergi baskısı oluşturan tüketim vergilerinden biridir. Günümüz dijital çağında, bilgi ve iletişim teknolojileri ile dijitalleşmenin her alanda teşvik edilmeye çalışıldığı yeni düzende bu verginin gerekliliği bile sorgulanmalı iken; ilgili vergi oranının salgın döneminde %33 oranında artırılması birçok açıdan sakıncalıdır. Bu doğrultuda çalışmanın amacı, dijital çağın hayatın her alanını hızla dönüştürdüğü yeni dönemde, iletişim üzerinden alınan vergilerin yerini tartışmaktır. Çalışmanın ilk bölümlerinde, konu özelinde kavramsal ve hukukî bilgiler yer almaktadır. Devamında dijital çağda ÖİV’nin yeri ve konumu “tekrar” araştırılmakta ve yıllar itibariyle verginin tahsilat durumu ve diğer istatistikler açısından ilgili konu değerlendirilmektedir. Anahtar Kelimeler: Dijitalleşme, Dijital Çağ, Özel İletişim Vergisi JEL Sınıflandırma Kodları: H20, H21, H29

  • Hiç yorum bulunmuyor..