Devlet, topluma yönelik kamusal mal ve hizmet üretimini ve/veya sunumunu aksatmadan gerçekleþtirmek zorundadýr. Nihayetinde bu zorunluluk toplum sözleþmesi olarak bilinen Anayasadan gelmektedir. Kamusal mal ve hizmet üretimi ve/veya sunumu için ise harcama yapýlmasý, ilgili harcamalara da kaynak temin edilmesi gerekmektedir. Kamusal mal ve hizmetlerin temel finansman kaynaklarý baþta vergiler olmak üzere diðer kamusal gelirlerden/ alacaklarýndan oluþmaktadýr. Kamu alacaklarýnýn tahsilinde yaþanabilen gecikmeler sebebiyle alacaklarýn deðerinin korunmasý ve güvence altýna alýnmasý amacýyla fer’i (yan) mali yükümlülüklervergi kanunlarý ile düzenlenmiþtir. Devlet, kamu hizmetlerini karþýlamada finans aracý olarak kullandýðý kamu alacaklarýnýn tahsili aþamasýnda kamu borçlularýyla karþý karþýya gelebilmektedir. Zira kamu alacaklarý ilgilisinin malvarlýðýnda azalmaya sebep olduðundan, devletin birtakým düzenlemeleri ve uygulamalarý ile kamu borçlularýn aleyhine olabilecek sonuçlar ortaya çýkabilmektedir. Burada esas olan vergiler baþta olmak üzere kamu alacaklarýnýn korumasýna iliþkin vergi hukukunda yer alan düzenlemelerin, anayasal vergilendirme ilkeleri nazara alýnarak yapýlmasý “vergi adaleti” açýsýndan önem taþýmaktadýr. Çalýþma kapsamýnda yapýlan deðerlendirmeler sonucunda; fer’i (yan) mali yükümlülüklerin devlet tarafýndan mali kayýplarý önleme ve kamu alacaklarýnýn deðerini koruma açýsýndan baþarýlý olduðu ancak “Genel Ýlkelere” ve “Anayasanýn 73. maddesinden Kaynaklanan Ýlkelere” aykýrýlýk taþýyan hükümlerin yer aldýðý görülmüþtür. Bireylerin haklarýnýn korunmasý amacýyla 6183 sayýlý Amme Alacaklarýnýn Tahsil Usulü Hakkýnda Kanun ve 213 sayýlý Vergi Usul Kanun’u detaylý olarak incelenmiþ, fer’i (yan) mali yükümlülüklerin Anayasal vergilendirme ilkelerine göre revize edilmesi gerekliliði somut tespit kapsamýnda ortaya konulmuþtur. Anahtar Sözcükler: Fer’i (Yan) Mali Yükümlülükler, Anayasal Vergilendirme Ýlkeleri, Vergi Hukuku JEL Sýnýflandýrma Kodlarý: H20, H21, K34.