Bu çalışma, Türkiye özelinde, çevre vergilerinin
sürdürülebilir kentleşmeyi tesis etmedeki
rolünü tespit etmeyi amaçlamaktadır. Dünya genelinde
bir politika enstrümanı olarak kullanılan
çevre vergileri, caydırıcılığı temel alan önleyici
vergiler olarak dikkat çekmektedir. Temelinde
“kirleten öder” prensibinin yer aldığı bu vergiler,
kirleticilerin negatif dışsallıkları içselleştirmelerini
hedeflemektedir. Türkiye’de de bu bağlamda,
başta Çevre Temizlik Vergisi olmak üzere,
Motorlu Taşıtlar Vergisi ve Özel Tüketim Vergisi
gibi birtakım vergiler mevcuttur. Bu çalışma, literatür
taramasına dayalı nitel analiz yöntemiyle,
zikredilen vergilerin Türkiye’de ne derece amaca
matuf olduğunu araştırmaktadır. Elde edilen neticede,
Türkiye’de bu vergilerin, kentsel sürdürülebilirliğin tesisi ve çevre sorunlarının önlenmesinden
ziyade, evvela gelir getirme amacıyla kullanıldıkları
tespit edilmiştir. Bu çalışmanın, çevre
vergilerini, kentsel sürdürülebilirlik boyutuyla
değerlendirerek literatürün bu bağlamdaki boşluğunu
gidermeye katkı sunması umulmaktadır.
Anahtar Kelimeler: Çevre Vergileri, Sürdürülebilirlik,
Sürdürülebilir Kentleşme, Çevre Sorunları,
Negatif Dışsallık.
JEL Sınıflandırma Kodları: H23, Q51, Q56,
R51.
Abonelik veya Satın Alma Gerekiyor!
Bu makalenin devamını okuyabilmek için giriş yapmanız, satın almanız veya abone olmanız gerekmektedir.