Bu çalışma, Türkiye özelinde, çevre vergilerinin sürdürülebilir kentleşmeyi tesis etmedeki rolünü tespit etmeyi amaçlamaktadır. Dünya genelinde bir politika enstrümanı olarak kullanılan çevre vergileri, caydırıcılığı temel alan önleyici vergiler olarak dikkat çekmektedir. Temelinde “kirleten öder” prensibinin yer aldığı bu vergiler, kirleticilerin negatif dışsallıkları içselleştirmelerini hedeflemektedir. Türkiye’de de bu bağlamda, başta Çevre Temizlik Vergisi olmak üzere, Motorlu Taşıtlar Vergisi ve Özel Tüketim Vergisi gibi birtakım vergiler mevcuttur. Bu çalışma, literatür taramasına dayalı nitel analiz yöntemiyle, zikredilen vergilerin Türkiye’de ne derece amaca matuf olduğunu araştırmaktadır. Elde edilen neticede, Türkiye’de bu vergilerin, kentsel sürdürülebilirliğin tesisi ve çevre sorunlarının önlenmesinden ziyade, evvela gelir getirme amacıyla kullanıldıkları tespit edilmiştir. Bu çalışmanın, çevre vergilerini, kentsel sürdürülebilirlik boyutuyla değerlendirerek literatürün bu bağlamdaki boşluğunu gidermeye katkı sunması umulmaktadır. Anahtar Kelimeler: Çevre Vergileri, Sürdürülebilirlik, Sürdürülebilir Kentleşme, Çevre Sorunları, Negatif Dışsallık. JEL Sınıflandırma Kodları: H23, Q51, Q56, R51.

Abonelik veya Satın Alma Gerekiyor!

Bu makalenin devamını okuyabilmek için giriş yapmanız, satın almanız veya abone olmanız gerekmektedir.