Türk vergi sisteminde izaha davet müessesesi, vergi idaresi ile mükellef arasýnda ortaya çýkabilecek uyuþmazlýklarýn yargýya intikal etmeden çözümünü amaçlayan önleyici bir mekanizma olarak önemli bir iþlev görmektedir. Bununla birlikte, müessesenin uygulanabilmesi için gerekli olan ön tespit aþamasýnda hangi kriterlerin esas alýnacaðý hususu mevzuatta açýk ve sistematik biçimde düzenlenmemiþ olup doktrinel tartýþmalara konu olmaktadýr. Bu çalýþmanýn amacý, izaha davet müessesesinde ön tespit kriterlerini safi artýþ kuramý perspektifinden deðerlendirmektir. Bu kapsamda, ön tespitin yalnýzca þekli göstergeler veya idari þüpheye dayalý bulgularla deðil, mükellefin vergilendirilebilir ekonomik gücünde gerçek bir artýþ bulunduðunu ortaya koyan unsurlar temelinde yapýlmasý gerektiði ileri sürülmektedir. Çalýþmada, safi artýþ kuramýnýn vergisel gelir anlayýþý ile izaha davet müessesesinin önleyici fonksiyonu arasýndaki teorik iliþki ortaya konulmakta; mevcut uygulamadaki belirsizlikler doktrinel bir bakýþ açýsýyla analiz edilerek ön tespit kriterlerine iliþkin bütüncül bir deðerlendirme sunulmaktadýr. Anahtar Kelimeler: Ýzaha Davet Müessesesi, Ön Tespit, Safi Artýþ Kuramý, Vergisel Gelir, Gönüllü uyum JEL Sýnýflandýrma Kodlarý: K34, H20, H26