Bu makalede OECD’nin Tax Administration 3.0 yaklaşımı, Türkiye’nin dijital vergi kapasitesi çerçevesinde değerlendirilmekte; beyan esaslı geleneksel vergi idaresinden olay-tabanlı ve veri-merkezli bir modele geçiş imkânları tartışılmaktadır. Gelir İdaresi Başkanlığı ve Vergi Denetim Kurulu verileri, e-Fatura, e-Beyanname, Dijital Vergi Dairesi ve risk analiz sistemleri sayesinde güçlü bir teknik altyapı oluştuğunu, ancak mevzuatın makine-okur formata dönüştürülmesi, kurumlar arası veri entegrasyonu ve algoritmik denetim kapasitesinin kurumsallaşması alanlarında önemli boşluklar bulunduğunu göstermektedir. Estonya, Finlandiya ve İspanya örnekleri, Türkiye’nin 3.0 vizyonuna uyum için hukuki çerçevenin olay-tabanlı vergisel doğum kurallarıyla güncellenmesini, kurumsal yapının veri ve yazılım uzmanlarıyla güçlendirilmesini ve verginin doğrudan ekonomik olaylardan türetildiği bir dijital ekosistem tasarımına ihtiyaç olduğunu ortaya koymaktadır. Anahtar Kelimeler: Vergi İdaresi 3.0, dijital vergi dönüşümü, ekosistem yönetişimi. JEL Sınıflandırma Kodları: H26, H27, O33.

Açıklamasıİndir
Makale