Bu makalede OECD’nin Tax Administration
3.0 yaklaşımı, Türkiye’nin dijital vergi kapasitesi
çerçevesinde değerlendirilmekte; beyan esaslı
geleneksel vergi idaresinden olay-tabanlı ve
veri-merkezli bir modele geçiş imkânları tartışılmaktadır.
Gelir İdaresi Başkanlığı ve Vergi
Denetim Kurulu verileri, e-Fatura, e-Beyanname,
Dijital Vergi Dairesi ve risk analiz sistemleri
sayesinde güçlü bir teknik altyapı oluştuğunu,
ancak mevzuatın makine-okur formata dönüştürülmesi,
kurumlar arası veri entegrasyonu ve
algoritmik denetim kapasitesinin kurumsallaşması
alanlarında önemli boşluklar bulunduğunu
göstermektedir. Estonya, Finlandiya ve İspanya
örnekleri, Türkiye’nin 3.0 vizyonuna uyum için
hukuki çerçevenin olay-tabanlı vergisel doğum
kurallarıyla güncellenmesini, kurumsal yapının
veri ve yazılım uzmanlarıyla güçlendirilmesini ve verginin doğrudan ekonomik olaylardan türetildiği
bir dijital ekosistem tasarımına ihtiyaç olduğunu
ortaya koymaktadır.
Anahtar Kelimeler: Vergi İdaresi 3.0, dijital
vergi dönüşümü, ekosistem yönetişimi.
JEL Sınıflandırma Kodları: H26, H27, O33.